Auto-bandwidth və admission control

Nəzəri əsaslar və memarlıq

Real trafik sutka ərzində dəyişir: pik gecə səviyyəsindən dəfələrlə yüksək ola bilər. Statik RSVP-TE rezervasiyası zolağın artıq və ya az uçotuna gətirir. Auto-Bandwidth rezervasiyanı yükə uyğunlaşdırır. Baş node verilmiş intervalla tunel trafikini ölçür (sampling interval, Cisco və Junos-da default 300 san) və adjust-interval pəncərəsində (hər iki platformada default 24 saat) orta ölçmələrin maksimumunu seçir. O, cari rezervasiyadan threshold-dan çox fərqlənirsə və min/max daxilinə sığırsa, tunel make-before-break ilə yenidən qurulur: yeni LSP eyni SESSION və yeni LSP ID ilə siqnallanır, trafik keçirilir və yalnız bundan sonra köhnə LSP silinir. MBB keçid zamanı itkini azaldır, lakin onun olmamasına zəmanət vermir. DS-TE link tutumunu Class Type-lara (məsələn, səs üçün CT1, qalanı üçün CT0) bölür və zolağın siniflər üzrə ayrıca rezerv edilməsinə imkan verir.

Rezervasiya yük deyil

RSVP-TE-də zolaq idarəetmə müstəvisində uçot kəmiyyətidir: o, TED-dəki unreserved bandwidth-dən çıxılır, lakin verilənlər müstəvisində heç nəyi məhdudlaşdırmır. 50 Mbit/s rezervasiyası olan LSP 400 Mbit/s keçirə bilər və marşrutlaşdırıcı bu əsasla bir paketi də atmaz; yeganə darboğaz interfeysin növbəsi olacaq. Ona görə rezervasiya yalnız iki halda məna daşıyır: o, real yükü əks etdirəndə və bütün tunellər onu dürüst bəyan edəndə. Bu uyğunluğu əllə saxlamaq mümkün deyil: yük sutka ərzində dəfələrlə dəyişir. Auto-Bandwidth bunu həll edir.

Auto-Bandwidth necə işləyir

Head-end dövri olaraq tunelə düşən trafikin həcmini ölçür (tunel interfeysinin və ya LSP-nin sayğacları) və onlara əsasən rezervasiyanı düzəldir. İki interval qarışdırılmamalıdır:

• Ölçmə intervalı (sampling): sayğacın nə qədər tez götürüldüyü. Cisco bunu mpls traffic-eng auto-bw timers frequency ilə (susmaya görə 300 s), Junos isə statistics interval ilə (susmaya görə 300 s) verir; auto-bandwidth üçün statistika da qoşulmalıdır.
• Düzəliş intervalı (adjust interval): orta ölçmələrin maksimumunun seçildiyi pəncərə. Cisco-da bu, tunneldəki auto-bw frequency, Junos-da adjust-interval-dır; hər iki platformada susmaya görə dəyər 24 saatdır (86400 s), real şəbəkələrdə tipik qiymətlər onlarla dəqiqədən bir neçə saata qədərdir.

Pəncərənin sonunda head-end maksimal orta yükü cari rezervasiya ilə müqayisə edir. Fərq hədd dəyərini (Cisco adjustment-threshold, Junos adjust-threshold, faizlə) aşırsa və yeni qiymət minimum-maksimum diapazonuna (min-bw/max-bw, minimum-bandwidth/maximum-bandwidth) uyğun gəlirsə, yenidən qurma başlayır. Kəskin artıma sürətli reaksiya üçün daşma sayğacı istifadə olunur: ardıcıl bir neçə ölçmə (overflow limit) həddi aşırsa, düzəliş pəncərənin sonunu gözləmədən vaxtından əvvəl baş verir. Eyni şey azalma üçün də işləyir (Junos-da underflow limit).

Yalnız toplama rejimi (Cisco-da collect-bw, Junos-da monitor-bandwidth) rezervasiyanı dəyişmədən statistika yığır: funksiyanı qoşmazdan əvvəl hədləri seçmək üçün faydalıdır.

Make-before-break və zolağın uçotu

Rezervasiyanın dəyişdirilməsi trafikin qırılması olmadan icra olunur: head-end eyni SESSION və yeni LSP ID ilə yeni LSP siqnallaşdırır, Resv alır, trafiki keçirir və yalnız bundan sonra köhnənin PathTear-ini göndərir. SE üslubu ortaq linklərdə yeni və köhnə LSP-yə bir rezervasiyanı bölüşməyə imkan verir, ona görə zolaq cəm kimi yox, maksimum kimi sayılır: 100-dən 180 Mbit/s-ə artım ortaq linklərdə 280 yox, 180 Mbit/s tələb edir. Yeni yol köhnə ilə kəsişmirsə, yenisinin zolağı keçid müddətində əlavə olaraq tutulur.

Rezervasiya kifayət etmirsə, düzəliş alınmır: köhnə LSP əvvəlki zolaqla işləməyə davam edir, head-end isə növbəti intervalda təkrar cəhd edir. Bu zaman real yük artıq rezervasiyadan yuxarıdır, digər tunellər isə TED-ə görə linkin yalnız bir hissəsini məşğul görürlər. Bu, Auto-Bandwidth-in əsas riskidir: düzəlişin uğursuzluqlarına monitorinq olmadan az uçot və darboğaz yaranır. Interfeys yükü ilə yanaşı, uğursuz resize hadisələrinə də (syslog, SNMP) nəzarət edin.

Əlavə effektlər: hər düzəliş siqnallaşmadır (Path/Resv və PathTear) və TE LSA flood-dur; minlərlə tunel və qısa tezlik olduqda yenilənmə fırtınası yaranır. Bütün tunellərdə eyni interval düzəlişləri sinxronlaşdırır; praktikada fərqli taymer qiymətləri və ya gecikmiş start vasitəsilə təsadüfilik daxil edirlər. Uğursuz resize yolların "ping-pong"una gətirib çıxarmamalıdır: histerezis üçün hədd (adjust-threshold) və minimal delta lazımdır.

DS-TE: siniflər üzrə rezervasiya

Adi rezervasiya bir pulu hamı arasında bölür: CT0. DS-TE (RFC 3564 - tələblər, RFC 4124 - protokol) Class-Type (CT0-CT7) təqdim edir: səs trafiki data ilə eyni zolaq uğrunda yarışmasın deyə ayrı pullar. Hər (CT, priority) cütü TE-class adlanır, onların sayı 8-ə qədər ola bilər; uyğunluğu administrator verir və bütün domendə eyni olmalıdır.

Siniflər üzrə məhdudiyyətlər Bandwidth Constraints (BC0-BC7) və onların qarşılıqlı təsir modelləri ilə ifadə olunur:

800 Mbit/s link üçün nümunə: RDM, BC0 = 800 (CT0 + CT1 birlikdə), BC1 = 200 (yalnız CT1). Səs (CT1) 200-ə qədər tuta bilər, qalanı datadır; səs 150 olduqda data üçün 650 qalır. MAM-da, məsələn, BC0 = 600, BC1 = 200: səs 200-dən çox tutmaz, lakin data da 600-dən çox almaz, hətta səs olmasa belə.

IGP BC-ləri Bandwidth Constraints sub-TLV-də, unreserved bandwidth-i isə TE-class kimi şərh olunan 8 qiymət şəklində ötürür. RSVP CLASSTYPE obyektini (Class-Num 66) alır: Path-də CT qiyməti 1-7; obyektin olmaması CT0 deməkdir, ona görə DS-TE qovşaqları adi qovşaqlarla uyğundur. Admission control yalnız ümumi boş zolağı deyil, həm də öz sinfinin BC-sini lazımi prioritetdə yoxlayır.

Unutmaq olmaz: DS-TE yalnız idarəetmə müstəvisində rezervasiyadır. Verilənlər müstəvisində səs trafikinin prioritetini növbələr təmin edir: CT1 LSP-ləri prioritet növbəsi olan sinfə (EXP/DSCP) bağlanmalıdır və bu, ayrıca QoS konfiqurasiyasıdır (QoS moduluna baxın). Onsuz səs və data gözəl rezervasiyaya baxmayaraq, yenə bir növbədə yarışır.